Zamarzyło mi się jakiś czas temu dostać paczkę pełną dobroci(słynny hasztag dary losu, kojarzycie?). Od słowa do słowa(a raczej od mejla Nachalnej Natalki), moje oczekiwania zostały wynagrodzone. Magia otwierania przesyłek wygrywa wszystko(Chcesz mnie uszczęśliwić-wyślij mi coś pocztą. Pokocham Cię prawie tak mocno, jak swojego pana Psa.)


Pole Na Stole to istotna idea. Sporo się teraz mówi o byciu slow niemalże w każdej kategorii życia, lecz jeśli chodzi o jedzenie, to faktycznie ma sens. Chodzi przecież o to, by jeść lokalnie, sezonowo, naturalnie, a wszystko to jest składową naszego zdrowia. Dodatkowo, slogan ten możemy potraktować dosłownie-zwróćmy uwagę na to JAK jemy. Pospiesznie, słuchając przekazywanych z pikantnymi szczegółami nowinek o kolejnych zbrodniach i morderstwach? Jak chcesz w ten sposób zapewnić sobie komfort przyswajania dobroci, które mają odżywiać Twoje ciało i umysł?

Chcę zaprezentować Wam kilka produktów, których miałam okazję spróbować. Spójrzcie sami na te smakołyki :)


Mus jagodowy, zdecydowanie odbiegający smakiem od tego, co oferują nam liczni producenci dżemów. Co tu dużo mówić-przede wszystkim czuć(i widać!)owoce. Lekko słodki, idealnie komponuje się z twarożkiem(lub owsianymi pankejkami, jak powyżej :))


Zdjęcie mało kuszące, wiem, ale tutaj siła zdecydowanie tkwi w prostocie. Śliwka z czekoladą skradła me serce-świadczy o tym fakt, iż kilka dni po skończeniu słoiczka, zrobiłam własne przetwory. To zdecydowanie mój faworyt pośród otrzymanych dobroci.


 Dość popularne już, wegańskie, 100% naturalne batony pełne energii, jak głosi podpis na opakowaniu. Podstawą wszystkich są figi, daktyle, migdały i nerkowce, natomiast każdy z nich różni się paroma składnikami. Od lewej-Kosmos to kakao, Lewy Sierpowy-jagody goji, Aloha-płatki kokosowe. Na pewno nie każdemu posmakuje taka alternatywa dla zwykłych słodyczy(spotkałam się z opinią, iż jeden z batonów smakuje jak karma dla chomika-dzięki, droga siostro!), ale mnie oczarowały-zwłaszcza Kosmos.


Urocza nazwa, nieprawdaż? Miodolada jest napojem powstałym na bazie miodu rzepakowego, który zapewnia mu słodkawy posmak-stąd brak cukru i innych słodzideł w składzie. Do tego nutka orzeźwiającej mięty i otrzymujemy niepodobną do żadnego innego napoju perełkę. Dodam, że "Miodolada miętowa została uhonorowana prestiżowym tytułem "POLSKI PRODUCENT ŻYWNOŚCI 2012". Wyróżnienie to jest przyznawane dla produktów najwyższej jakości, a podstawowym kryterium oceny są wyniki badań laboratoryjnych."

Przejrzyjcie koniecznie sklep internetowy, chociażby dla samej inspiracji-naprawdę, kryją się tam same cudeńka. (Miód pistacjowy, ludzie, to musi być niebo!)
A znając moją skłonność do wydawania pieniędzy na jedzenie(i książki)...skuszę się na kolejną paczuchę. Bo miód pistacjowy. I cytrynowa chałwa lniana.
Tak. Rozmarzyłam się.
Ale..powrót do rzeczywistości nie może być taki zły! (Kierunek-kuchnia)

1. Historia o marzeniach. Spełnionych. Ukazująca, że wszystko się da. Do tego garść zapierających dech fotografii. Klaudia jest niesamowitą osobą, więc serdecznie polecam Wam Jej bloga w całości, od tego wpisu zaczynając :)

2. O Instagramowym(i nie tylko) szale cała prawda. Coś, co zaczynało dotyczyć i mnie. Wyluzowałam, i, o ironio, zaczęłam zyskiwać nowych obserwujących(co cieszy mnie ogromnie! :))

3. Hania wspaniale ujęła w słowa to, co siedziało w mojej głowie od jakiegoś czasu. Co-sprawdźcie sami. I zostańcie na dłużej, bo warto! Blog Hani to prawdziwa ostoja spokoju, dobroci i piękna :)

4. Uwielbiam ten wpis całym sercem, pewnie dlatego, że tematyka jest mi tak bliska. A do tego mówi o tym, co i mnie zadręczało. Podróżnicy i odkrywcy-do czytania marsz!

5. JEŚLI jesteście za pan brat z KULTURĄ, zapraszam serdecznie do Wiktorii, która oferuje nam jej sporą dawkę, a do tego naprawdę dobrej jakości(podziwiam codzienne pisanie postów!) :)


Trochę o tym, co czytałam, a o czym warto wspomnieć:

Bo w roku szkolnym zabrakło czasu, a film oglądałam, no i kręci mnie totalitaryzm(jakkolwiek to brzmi, interpretacja dowolna). Orwell stworzył historię przerażającą, gorszą niż jakikolwiek pseudo horror ociekający krwią i wyprutymi flakami. Zdecydowanie odradzam czytanie w ramach rekreacji czy odpoczynku-nie byłam w stanie usiąść nad książką na dłużej niż 40 minut za jednym razem. Do tego momentami niemiłosiernie ją męczyłam-przebrnięcie przez fragmenty Księgi Goldsteina było niemalże torturą rodem z Ministerstwa Miłości. Ale nie żałuję żadnej przewróconej strony i oceniam wysoko. Chylę czoła panu autorowi za jego odwagę. Taka powieść w 1949 roku i to tuż po jego wizycie w Hiszpanii, gdzie zetknął się z systemem stalinowskim? Aż trudno uwierzyć, że zmarł (rok po wydaniu tego tytułu) na gruźlicę.


No to czas się powstydzić. Moje pierwsze spotkanie z Brownem. Ale jak owocne! Po pierwsze: rozbudziło moje zainteresowanie nauką. Po drugie: z niecierpliwością przewracałam kolejne kartki. Parokrotnie nawet zaglądałam dalej zanim przeczytałam wcześniejszą. I bynajmniej nie dlatego, że mnie nudził tekst na nich zawarty. Po trzecie: niesamowicie szalone zakończenie. I gdyby nie ostatnie zdanie, kończące książkę, które było odrobinę żenujące...wszystko byłoby naprawdę pięknie. Pomijam wszelkie błędy, które widnieją ładnie wypisane w Wikipedii po wpisaniu tytułu powieści. Mnie książka dostarczyła dokładnie tego, czego od dobrej lektury się oczekuje. Jestem też bardzo ciekawa ekranizacji...chociaż nie oczekuję zbyt wiele.



I jeszcze trochę o tym, czym się karmiłam, bo tych pyszności było parę :)

Kukurydziano-białkowe mocno malinowe od niezastąpionej Oli-poleca się na śniadanie!


Całkiem zwyczajny obiadek, moja ukochana cukinia, papryka, kurczok i ryż. Prosto i smacznie.


Przepyszna, jaglano-kokosowa tarta od, kolejny przesmaczny przepis od Oli. Niebo, naprawdę!


Na śniadanie razem z J zaserwowałam najlepszą na upały owsiankę na zimno, z jogurtem, sosem malinowym i migdałami.


Niefotogeniczne tosty z tofu ziołowym, pieczarkami, musztardą i ogórkiem. Tofu jadłam po raz pierwszy, próbowałam też tofucznicy, którą zobaczyć możecie TU-obydwa dania pyszne!

Trochę kultury-czas najwyższy. I jak na kulturę przystało-zacznijmy od jedzenia!

Ej, ja się tak nie bawię.

Płatki ryżowe na mleku z duszonymi jabłkami z cynamonem i serkiem wiejskim

Pierwsze podejście do figi całkiem udane, chociaż szkoda, że nie znalazłam koziego serka takiego, jak chciałam. Tu ze zwykłym twarożkiem, rukolą i miodem. Za to w rukoli się zakochałam na dobre!

Omlet kukurydziany z duszoną brzoskwinią i waniliowym serkiem (stąd)

Płatki ryżowe na mleku z śliwkowym dżemem i prażonymi płatkami migdałowymi

Budyń jaglany(bananowy) z karmelizowanym jabłkiem (stąd)

Owsianka z chia na mleku sojowym z karmelizowaną gruszką i płatami migdałów

Dzisiejsze, prawie patriotyczne śniadanko :D Wiejski z dżemorem, mleko.

I dwa moje pyszne cheat'y-treat'y, o.

Masełku wciąż pozostaję wierna-koniecznie podpieczone z bananem na chrupiącym chlebku!

A o takim (drugim) śniadanku marzyłam od dawna-croissant(lidlowski! :D) z kawusią(od której się chyba uzależniam...hm)

Jesień mi służy. (A przynajmniej ostatnio.)
Uczę się, bynajmniej nic wspólnego z maturą ta nauka nie ma. Uczę się ludzi, uczę się miłości. Uczę się szczęścia. I chociaż właściwie to ten proces nauki trwa już w moim przypadku ponad dwa lata, co jakiś czas odnoszę wrażenie wskakiwania na kolejny level, chociaż wydawało mi się, że jest ok i lepiej być nie musi. Co najlepsze, każdy taki progres poprzedzony jest jakąś trudnością, cierpieniem lub zmaganiem. "Najważniejsze kłamstwo to iluzja, że istnieje w życiu łatwe szczęście. Tymczasem istnieje trudne szczęście i łatwe nieszczęście."




Chciałabym podzielić się z Wami już dziś tą swoją "nauką", ale to jeszcze nie to, nie czas, wciąż jestem tylko zwykłą adeptką, popełniam masę błędów, bywam hipokrytką i egoistką, ale mam świadomość. Większą niż kiedyś, wciąż zbyt małą, ale najważniejsze, że jest :)

Żegnamy październik, niestety. Dlatego dziś ode mnie podsumowanie miesiąca, a raczej ostatnich kilku, bo dawno takiego posta nie było. Ulubione blogi, nowe odkrycia, muzyczni faworyci i kulinarne próby, przed Wami :)

(A zdjęcie z prawej to moja fascynacja przednią kamerką w telefonie. Mam i ja! :D)

Sernik dyniowy, który ponoć LEPIEJ WYGLĄDA NIŻ SMAKUJE, pff. Mnie smakuje! Moja pierwsza próba z dynią, łatwo nie było, pomarańczowy stwór stawiał opór, ale się nie dałam i takie kolorowe ciacho stworzyłam. Przepis stąd, z nieco innym spodem :) http://oopssidedown.blogspot.com - mój ulubiony blog podróżniczy przeszedł metamorfozę i stał się jeszcze większą inspiracją :) Każdy nowy post jest powodem moich zachwytów na fotografiami, pod którymi kryją się liczne doświadczenia, znajomości, odkrycia. Karolina i Piotr zwiedzają świat w pełni i najbardziej jak się da. Ich strona jest dla mnie genialną odskocznią w jesienne popołudnie, kiedy na nic nie mam ochoty, dopada mnie weltschmertz(czy też dekadentyzm, bardziej na czasie), chcę się schować pod kołdrę i plakać nad swoim losem. Włączam sobie wtedy internety i zabieram się za czytanie, a raczej pochłanianie :) Na szczęście wciąż jest kilka postów, których nie przeczytałam, a które mam w zapasie. W razie czego, Karolina prowadzi również innego bloga, gdzie mam jeszcze większe zaległości, więc lekturę mam zapewnioną :> http://markmanson.net/life-purpose - nie wiem, jak trafiłam na ten artykuł, ale miałam wielkie szczęście, że tak się stało. Przeczytajcie. Nie zrażajcie się ilością tekstu, naprawdę. Warto postawić sobie te kluczowe pytania, by wiedzieć, czego chcemy od życia, a raczej jaka jest recepta na to rozgłaszane wszem i wobec "szczęście w życiu". Sama mam zamiar wydrukować sobie ten artykuł, by nie umknął mi w czeluściach internetu, bo po pierwszym przeczytaniu miałam pewne przemyślenia, ale wolałabym je spisać/uporządkować/jeszcze raz rozważyć. Polecam zresztą również inne artykuły autora, dla chcących podszkolić język oraz poczytać coś wartościowego :) http://www.hellozdrowie.pl/ - portal, który stosunkowo niedawno odkryłam, przeczytałam kilka artykułów, których treść oraz szata graficzna zwabiła mnie na dłużej :)  Tak bardzo siedzi mi w głowie ta piosenka...chyba z powodu tekstu najbardziej. Chcę... Nie wiem, jak będzie teraz z częstotliwością publikowania postów, w tygodniu kompletnie nie mam czasu, proszę więc o cierpliwość i wyrozumiałość, będę się co jakiś czas odzywać na fanpejdżu.  Miłego wieczora(no i weekendu, bo przecież jutrzejszy dzień można do niego zaliczyć, prawda? :))

Cudowny czas mam za sobą, wspaniałe dwa miesiące. Nie będę rozpisywać się o tym, jak bardzo chciałabym, by trwał w nieskończoność, każdy z nas zapewne tak się czuje, kiedy powrót do codziennych obowiązków zbliża się nieubłaganie. Dlatego, od razu przechodzę do mini podsumowania projektu wakacje, o którym pisałam w tym poście.

Zorganizowałam piknik, a w dodatku niespodziankę, chociaż miałam mnóstwo obaw co do pogody i innych spraw technicznych :D Ale udało się, dzięki pomocy A, zaskoczyć mojego ukochanego Pana Solenizanta.

papryka faszerowana mięsem mielonym z indyka, ryżem, pieczarkami z cebulką i mozarellą

roladki z kurczaka z gorgonzolą i żurawiną, bagietka z gorgonzolą, kasza gryczana

cukiniowe brownie z serkiem wiejskim i gorącym sosem malinowym

Przez całe wakacje robiłam zdjęcia (przynajmniej jedno dziennie), a pod koniec wakacji zrobiłam album- mniej więcej, bo nie pilnowałam się aż tak, by koniecznie, każdego dnia zrobić zdjęcie-pozwalałam sobie pod tym względem na odrobinę luzu, aczkolwiek brałam ze sobą aparat gdzie tylko się da, starałam się dokumentować wiele, a mój album nareszcie zaczyna mi się podobać! I faktycznie prowadziłam go cały czas, jestem z siebie dumna :)