Całkiem niedawno poznałam nowe, dumnie brzmiące słówko-prokrastynacja. Zachwyciłam się nim, bo lubię  odkrywać nowe przymiotniki, które mnie określają w mniejszym lub większym stopniu, zaczęłam go od czasu do czasu używać, a tak naprawdę nie miałam pojęcia co dokładnie może oznaczać. Otóż, prokrastynacja w psychologii jest uważana jako zjawisko patologicznego wręcz odkładania czynności na później, wynajdowaniu sobie szeregu wymówek i innych zajęć wtedy, kiedy trzeba skupić się na jakimś ważnym zadaniu.
Czytam dalej. I co widzę?
Odwlekanie, jest zazwyczaj efektem strachu.
Ale ja to przecież dobrze wiem! Najprostszy przykład z mojej codzienności-powinnam uczyć się na sprawdzian z matematyki. Poczytałam już podręcznik, zrobiłam sobie notatki, nie ma wyjścia, trzeba zabrać się za zadania. A ja się boję. Wolę ich nawet nie zaczynać, bo boję się porażki, boję się, że nie podołam i załamię się przy pierwszy zadaniu, co utwierdzi mnie w przekonaniu o własnej beznadziejności, co swoją drogą jest kolejną z wielu przyczyn prokrastynacji-brak wiary we własne siły. No i jeszcze pozostaje sprawa pułapki, jaką jest perfekcjonizm. Nie robię tego wystarczająco dobrze, więc po co w ogóle robić? Skąd ja to znam...
Z prokrastynacją jest trochę jak z nałogiem-jest to coś, co już weszło nam w nawyk no i traktowane jest trochę jak ucieczka przed rzeczywistością. Ale i podobnie jak uzależnienie, można ją zwalczyć. I taki jest mój cel(jeden z wielu), o :)

Się rozpisałam troszkę. Musiałam podzielić się z Wami nowo odkrytą "diagnozą", ha. A w kolejnym poście sposoby walki z prokrastynacją, co Wy na to? :)

A teraz krótka migawka z ostatnich dni-moje pierwsze śniadaniowe scones inspirowane przepisem Emmy.









Chyba je troszkę zepsułam...pamiętajcie, by wcześniej wyjąć masło z lodówki! Ja byłam zmuszona by użyć lekko solonego, co przyczyniło się do ich słonawego smaku. A może cukru było za mało?

Przepis wraz z moją małą modyfikacją

• 1/4 szklanki mąki pszennej pełnoziarnistej
• 1/4 szklanki mąki pszennej jasnej 
• płaska łyżeczka proszku do pieczenia
• płaska łyżka cukru
• szczypta soli
• łyżka masła
• łyżka jogurtu naturalnego 
• 1/2 łyżeczki cynamonu
• szczypta mielonych goździków
• chlust mleka

Mąkę mieszam z proszkiem do pieczenia, solą, cukrem i przyprawami. Następnie mieszam dokładnie z miękkim masłem/margaryną i dodaję jogurt, mleko oraz jabłko pokrojone w kostkę. Wyrabiam elastyczne ciasto (w razie potrzeby daję więcej jogurtu lub mąki). Formuję dwie bułeczki, układam na blasze wyłożonej papierem i wstawiam do piekarnika nagrzanego do 200°C i piekę przez 15-20 minut z włączonym termoobiegiem. 

Pochwalę się też kolejną spódnicą, którą pokochałam od pierwszego wejrzenia :)






I jeszcze moje małe must-have, śliczności, które bardzo chciałabym mieć w swej szafie:














A wszystkie te perełki pochodzą ze strony jollychic.com/. Gdybym tylko mogła, wykupiłabym chyba cały asortyment...

Życzcie mi mnóstwa wytrwałości w nadchodzącym tygodniu...

/why do i suck at everything? ._./

Ach, jak trudno czasem jest uwolnić się od złych przyzwyczajeń. Już zaczynałam pisać jak to źle mi było wczoraj i przelać tu wszystkie negatywne uczucia, żale i złości. Na całe szczęście w porę uzmysłowiłam sobie, że jest to jeden z tych nawyków, których muszę się pozbyć-chęć wystawiania swych smutków trochę jakby na pokaz w obawie przed brakiem zainteresowania. Cóż, czasem wciąż tak robię, niestety. Tego nauczyło mnie chore społeczeństwo "motylkowych" fotoblogów, tego zasmakowałam w chorobie. Ale kończę z tym, tak nie można. Teraz postaram się zapracować na Waszą chęć odwiedzania mojego bloga w inny sposób. I będę się starać jak tylko mogę, obiecuję. Ale jeśli na bieżąco chcecie śledzić mój nastrój, wszystko mówi o mnie mój tumblr, a czasem napiszę tam też coś od siebie. Ostatnio zrobił się z niego odrobinę fitblr, trochę wymarzonych, wysportowanych sylwetek i zdjęć asanów, których pragnę się nauczyć. Taaaak bym chciała zacząć już biegać...Nie wiem tylko dlaczego tak bardzo tego chcę, ale mniejsza o to.

• "Religia jest jak penis", czyli artykuł, który bardzo zadbał o moje rozleniwione szare komórki dając im prawdziwe pole do popisu. No i co ja mam sobie teraz myśleć? Z jednej strony wszystko to, co autorka napisała odzwierciedla moje uczucia, coś jednak podpowiada mi, że nie mogę, nie powinnam od tak przestać sobie wierzyć. Jestem zdania, że obchodzenie świąt takich jak Boże Narodzenie przez osoby niewierzące jest nieco nie na miejscu, więc prawdopodobnie i tego(i nie tylko tego) bym się(i nie tylko siebie) przez to pozbyła...Myślę odrobinę przyszłościowo, biorąc pod uwagę swoją przyszłą rodzinę(?), bo przecież już za pół roku osiemnastka(brr).
• Nie masz pojęcia jak sprawić komuś bliskiemu radość i podarować mu coś wyjątkowego i jedynego w swoim rodzaju na urodziny? Proszę bardzo, oto kopalnia inspiracji-blog Agi-niesamowicie utalentowanej młodej kobiety z pasją i niezwykłym humorem. 
• Coś bardzo ważnego i motywującego-czas najwyższy podjąć jakieś działania, bo jak na razie wciąż stoję w miejscu! "Dlaczego nieznajomość języka angielskiego to jak strzał w stopę?" na kolejnym genialnym blogu wartym polecenia. A jak już przy nauce obcych języków jesteśmy, polecam Wam zagłębienie się w temat TUTAJ. Sama muszę to zrobić w najbliższym czasie.
• Uwielbiam, uwielbiam, uwielbiam! Blog Pozytywnie codziennie sprawia, że mam ochotę działać, robić coś ze swoim życiem, planować, ulepszać. Nie przeczytałam jeszcze całego, bo artykuły tego typu trzeba przyswajać porcjami, by odniosły jakikolwiek rezultat. Ale wszystko przede mną!

 I śniadanko-nocna owsianka jabłkowo-cynamonowa z odrobiną masełka orzechowego, które przepysznie się roztopiło i chrupiąca pełnoziarnista buła z dżemem kiwi&agrest/brzoskwinia&wanilia.


Chin up, beautiful! All of You! :*

Na początek-ogłoszenie. Jako że blogspot ma zamiar wprowadzać pewne zmiany-znikną obserwatorzy bloga, a co za tym idzie, nie będziemy również mieć listy ulubionych blogów polecam Wam założenie konta na http://www.bloglovin.com, gdzie zachowacie obserwowane adresy w jednym miejscu. Nie umiem jak na razie udostępnić tam swego bloga, nie wiem na czym polega Google+, nie mam więc pojęcia co zrobić, byście mogli wciąż mnie obserwować. Macie może jakiś pomysł? :(

Ależ bym sobie ponarzekała i poużalała się nad tym, jak to nic kompletnie nie robię, całą sobotę spędzam bez jakiejkolwiek pożytecznej czynności. Ale nie zrobię tego. Nie tym razem. Następnym też nie. I będę wkładać całe swoje siły w to, by już nigdy nie robić tego bez prawdziwie uzasadnionego powodu. A nawet więcej, w porażkach doszukiwać się pozytywów.
Bo przecież w rzeczywistości mam za sobą piątek i dzień dzisiejszy, które to poświęciłam osobom najważniejszym. Każdy kolejny dzień ma dla mnie ogromne znaczenie, każda wspaniała chwila, którą dane mi było dzielić z Nimi. Żadne, ale to żadne jedzenie nie jest w stanie tego zepsuć. Ha, powiem nawet więcej! Zjadanie lodów o drugiej w nocy ze wspólnego pudełka i jedzenie drugiego(pysznego!)obiadu w Ich towarzystwie sprawiło mi wielką przyjemność. I już tylko czasem nawiedzają mnie złe myśli. Tylko czasem patrzę na siebie z odrazą. Tylko czasem mam odrobinę dość swoich nieodgadnionych uczuć i emocji.

Kraków kryje tyle zjawiskowych miejsc, wciąż przeze mnie nieodkrytych! Tak sobie obiecuję wciąż i wciąż, że wreszcie zacznę go poznawać i niewiele z tego wychodzi...Ale magiczny Prefabet mam już zaliczony! Pokażę Wam w kilku kadrach malutką część tej opuszczonej instytucji, gdzie w zeszłym tygodniu fotografowałam moją A. Nie wiem jak Wy, ale ja ubóstwiam takie miejsca! A wyniki sesji zobaczycie kolejnym razem, jeśli tylko wyrazicie chęć :)

Uau, już wieki nie publikowałam żadnej opinii dotyczącej filmu. Cóż, niestety, rzadko kiedy mam okazję oglądać cokolwiek poza zadanymi przez nauczycielkę ekranizacjami. Tak więc publikuję krótką recenzję książki ostatnio przeczytanej. :)

Kot w tramwaju? Olej słonecznikowy rozlany przez nieszczęsną Annuszkę? Pieniądze spadające z nieba wprost do rąk (wniebowziętych) obywateli? Ach, to tylko przedsmak tego wszystkiego, co ma miejsce w Moskwie lat 20, skorumpowanym kraju, gdzie władze ingerują w każdy możliwy aspekt życia obywateli. Jednakże nic nie dzieje się bez konkretnego powodu-Woland wraz ze swoją świtą mają tutaj pewną misję do spełnienia. Bo nawet on, ucieleśnienie zła, nie jest w stanie pogorszyć obecnej sytuacji panującej w Rosji. Ostatecznie więc, każde z jego działań "czyni dobro"(jak mówi główne motto utworu, słynny cytat Goethe'go).
Bułhakow przemieszcza się pomiędzy dwiema płaszczyznami, śledząc losy Poncjusza Piłata wykreowanego na nowo przez tytułowego Mistrza w swej powieści, uczucie pomiędzy dwojgiem ludzi wyróżniających się odrobiną wrażliwości od większości społeczeństwa oraz nawiedzającym rosyjskie miasto szatanem, który wymierza sprawiedliwość, wcielając swe idealnie dopracowane plany w życie.
Jestem pełna podziwu dla autora! Stworzył arcydzieło. "Mistrz i Małgorzata" to źródło wiedzy na temat reżimu rozprzestrzeniającego się na terenie kraju, w którym akcja ma miejsce oraz niesamowita opowieść poruszająca wyobraźnię. Całe szczęście, że przed lekturą było mi dane obejrzeć spektakl na jej podstawie, dzięki temu nie miałam większych problemów z odnalezieniem się w tej, bądź co bądź zawiłej historii. Boję się trochę, że przez omawianie jej na lekcjach języka polskiego straci swój urok, ale wierzę z całych sił, że tak się nie stanie i za jakiś czas powrócę do niej z chęcią, odkryję coś zupełnie nowego, a powieść Michaiła mnie zaskoczy.
Wątek ze szpitalem psychiatrycznym jest genialny! Zdecydowanie najbardziej dobitnie przedstawia komizm sytuacji i groteskowy humor utworu. Oczywiście, harce Behemota, Korowiowa, Helli i reszty wspaniałej "szatańskiej" bandy również sprawiają czytelnikowi wiele radości. Uważam, że tytuł ten jest obowiązkowy dla wszystkich miłośników literatury, cieszę się bardzo, że książkę tę nauczycielka wybrała jako lekturę, gdyż w innym wypadku nie przeczytałabym jej w najbliższym czasie, a co za tym idzie-byłabym uboższa o to wspaniałe doświadczenie, jakim było zagłębianie się w opowieść pana Bułhakowa.




A z racji tego, iż "Mistrz i Małgorzata" jest lekturą szkolną(ale i nie tylko z tego powodu)chciałabym bardzo poznać Wasze opinie na temat tej powieści.




Wspaniałego wieczoru i słonecznej niedzieli!

xoxo